Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu
Zeepbel

Zeepbel

By on aug 14, 2016 in Blog | 4 comments

20160813_165320Daar ben ik dan. Aangekomen in Belgrado. Ik had het gezien de afstand niet helemaal verwacht maar met een beetje hulp van vrienden komt alles terecht. Gisteren ‘bohemian’ gegeten, als beloning of zo, ja hoe gaat dat, witgejaste obers die mijn bebaarde kop geen blik waardig keuren en die met een air veel te duur eten van matige kwaliteit serveren in een straat waar het mondaine over de kinderkopjes klatert. Wanneer je tenminste zoals ik aan prettig gezelschap, hete paprika’s en de vis vers uit de Donau gewend bent geraakt. De verwachte anticlimax.

Oh, ik zie heus wel de armoede, de bedelaars, de ontvolking, de straatkinderen en de straathonden. Ik zie het vuilnis langs de weg, de leegstaande huizen en de drinkende mannen in de vroege ochtend. Ik zie de angst voor vluchtelingen die het hier volgens velen alleen maar erger komen maken. Ik zie ook de recente geschiedenis van oorlog en onmenselijkheid. Ook in de geschiedenis van Servië en Belgrado die ik vandaag hoor wordt elk keerpunt gemarkeerd met dood en geweld

Ik zie vooral Sara, ik zie een engel de heuvel af komen, ik zie gastvrijheid en vriendelijkheid, mooie ontmoetingen. Ik zie ook mensen die ik nog niet noemde. Marko en zijn ouders die van hun  ‘home stay’ in Karlovci een succes proberen te maken, ik zie Henry en Jeffrey die hier voor mensen het leven proberen beter te maken. Ik zie eenvoudige huizen met tuinen die gevuld zijn met bloemen.

Is mijn manier van kijken naïef, een kleurige zeepbel die elk moment doorgeprikt kan worden? Zoals ik het zie is het donker een goede vriend en laat ik me leiden door het licht. Dat is mijn zeepbel, die is gegroeid vanuit een wetend verlangen naar warme woorden en liefdevolle omhelzingen.

20160814_192816Het water in de Donau is nog steeds zilvergroen, 100% zeker weten. Of goudbruin, misschien. Zo binnen, zo buiten.

    4 Comments

  1. Ik lees dat je je ogen niet sluit voor de alledaagse werkelijkheid daar en daarnaast de lichte kant van het leven omarmt. Niets naïefs aan als je het mij vraagt!
    Laat die bubbel niet doorprikken Wim.

    Warme groet, Marja

    • Die bubbel is soms heel kwetsbaar. De lichte kant lijkt eenvoudig soms maar het vraagt ook veel.

  2. Een liefdevolle omhelzing van mij 😉

    • dat is zo fijn…:)

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/zeepbel-4
Twitter