Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

Tussen de buien door maak ik een wandeling door het bos. De lucht is vochtig en egaal grijs. Alles lijkt hetzelfde, alles heeft een bruin-grijze kleur en het voelt een beetje saai vandaag. Wanneer het saai wordt, ga ik op zoek naar de verschillen. Wanneer je aandachtig kijkt, zie je dat alles verschillend is, alles heeft zijn eigen vorm, kleur en textuur. Niets is hetzelfde. Misschien heb je de saaiheid nodig om het verschil te kunnen zien?

Wanneer je aandachtig begint te kijken naar de dingen om je heen, begin je het wonder te zien. Wanneer we aandacht hebben voor het detail, het wonder van complexiteit zien we de dingen als wanneer we ze voor het eerst zagen. Wanneer we dingen zien die we niet kunnen plaatsen, die we niet herkennen, gaan we ons verwonderen. Het is nieuw en opwindend en misschien zelfs wonderbaarlijk. Ik herinner mij de eerste keer dat ik de zee zag. Ik moet 4 of 5 zijn geweest en die zee was eindeloos. Ik was totaal onder de indruk. Die nacht heb ik niet geslapen, er was iets gebeurd dat compleet buiten mijn ervaring en kennis lag. Ik kende eindeloos nog niet als mens. Wanneer ik nu naar het strand ga komt dat gevoel van verwondering altijd nog weer terug bij mij. Wat gebeurt er wanneer we naar mensen kijken? Zien we mensen zoals we bomen in het regenachtige bos zien? Of zien we een unieke vorm, kleur en textuur die onze diepe aandachtig vraagt om het wonder van complexiteit te ervaren?

Later leren we contekst en wordt ons geleerd dat het ‘alleen maar’ een boom is. Dat de zee niet eindeloos is maar dat Engeland aan de overkant ligt en dat als je maar lang genoeg doorloopt je vanzelf weer uitkomt waar je was. Alles wordt rationeel en verklaarbaar. Je leert dat mensen vooral heel veel op elkaar lijken. Het wonder is verdwenen en alles wordt bekend en misschien ook een beetje saai. Ik propageer geen romantisch wereldbeeld, ik propageer wel te zien met de ogen van een kind, dingen te zien alsof we ze voor de eerste keer meemaken, dat we de wereld kunnen zien als een eindeloos wonder. Dat elke boom een eigen wonder is. Dat elk mens verschillend en wonderlijk is alsof we elkaar voor de eerste keer ontmoeten.

    4 Comments

  1. Mooi dat jij dat weer/ nog kan: kijken met de ogen van een kind Je hebt me weer geïnspireerd!

    • Fijn! Dat doet mij ook deugd. Terug naar toen alles in de basis aanwezig was. En nog steeds is 🙂

  2. Welkom in de grote kleine mensenwereld

    • Mooie plek om te zíjn 🙂

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/wondere-wereld
Twitter