Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

Ik ontmoet niet veel mensen. “Sections of the routes involve road walking along most quiet country back roads”. Dat was al een waarschuwing. Behalve de drie Ierse dames op de dag 1, moet ik de eerste medewandelaar nog ontmoeten. Het is echt heel erg rustig, reden te meer om bij het vallen van de avond een pub op te zoeken. Niemand om me heen te hebben maakt ook dat ik maar door blijf lopen. Ik word niet echt moe van wandelen, dus ik loop maar gewoon door.

Niet vandaag, echter. Vandaag is geen goede dag voor wandelen. Het ligt niet aan het weer, ik geloof dat vandaag zelfs de mooiste en zonnigste dag is tot nu toe op mijn reis. Misschien is het cumulatieve vermoeidheid, ik ben nu 15 dagen aan het wandelen. Ik was gisteren ook behoorlijk moe, na 10 uur wandelen en ‘slechts’ 30 km afgelegd te hebben.

Het heeft ook te maken met het heuvelachtige landschap. De Ieren houden van ‘hill-walking’. Dus gaan de paden heuvelop, en heuvelaf. Maar als Nederlander zou ik dan wel een beloning verwachten in de vorm van een mooi uitzicht of een mooie heuveltop. Ik krijg voornamelijk dennebossen te zien. En de sporadische uitzichten op valleien met koeiestallen in velden omzoomd met meidoorns verliezen hun charme ook na een tijdje. Waar de Ieren verlangend naar een heuvel kijken, zie ik als plattelander een uitdaging. Zonder beloning wordt dat voor mij alleen maar vervelend en vermoeiend.  Je gaat heuvelop, bouwt wat potentiele energie op, die op het steile pad naar beneden omgezet wordt in rem-energie. Dubbele energie en niks gewonnen.

Zoveel mensen hebben het al aan mij gevraagd of tegen mij gezegd. Je loopt de route tegengesteld. Ik loop van west naar oost, van Dursy naar Dublin, terwijl hij ontworpen is om van oost naar west te lopen. Oh, hij gaat allebei de kanten op, maar vaak moet je jezelf actief in ontwerper verplaatsen om de juiste weg te vinden.

De tegengestelde richting, tegendraads, waar komt dat ook weer vandaan….?

In haar reactie op het bericht ‘alleen-heid’, schreef Simone dat het komt doordat ik minder serotonine heb. Dicky (“Dick”) heeft er veel van, en dat maakt hem tot iemand die gelukkig is in een groep. Hij toont dan ook geen enkele inclinatie om ‘tegendraads’ gedrag te vertonen, om de veiligheid van de groep te verlaten.

Op een dag als vandaag zou ik graag een spuitje met een klein beetje serotonine hebben.

Op een dag als vandaag overnacht ik ergens in het bos, on een klein onbewoond en vervallen huisje.  The middle of nowhere.  In dat huisje vind ik een uitgebroken en kapotte haard die verdacht veel lijkt op die haard uit mijn droom onder de meidoorn. Vreemd toeval! ?

20140614_081821

 

    3 Comments

  1. Dag Wim,
    Fijn om elke dag achter mijn ipad een stukje met je mee te mogen lopen. Je verhaal van vandaag raakte me. Misschien niet eens zo het thema….tegendraads. Het trof me dat je zo alleen loopt. Zo helemaal teruggeworpen op jezelf. Dat moet veel met je doen, lijkt me. Wel even wat anders dan op de camino in Spanje 🙂
    Ik heb een hele tijd naar de foto van de haard zitten kijken. Prachtig, wat een mooi beeld. Dat donkere zwart met daarin die doorkijk naar licht. Vaak zijn de dingen ( en mensen om ons heen) anders dan ze zich in eeerste instantie aan ons voordoen en blijkt iets wat donker is, toch veel licht in zich te dragen.
    Wij zitten ondertussen in Zuid Frankrijk. Wachten op de geboorte van ons vijfde kleinkind en zijn stand by als het zo ver is. Voorr die tijd hebben we een paar weken de Gr5 gelopen. Eerst het pelgrimspad in Nederland en daarna vanuit Maastricht naar de Franse grens. Gaan het later weer oppakken. Ja…jij zei het zelf eens, als je eenmaal aan het lopen bent , kun je nauwelijks meer stoppen.
    Ik wens je tenslotte toe dat je geen beloning meer verwacht boven op de heuvel, ook niet in het dal. De weg zelf is het doel..weet je nog! Beter nog er is geen doel, er is alleen maar: lopen!
    Groeten, ook van Willem, Agatha

  2. Wim,

    Je schreef over een beloning. Van mij mag je die gerust iedere dag ophalen en zo te horen doe je dat ook zeer trouw, want volgens mij kom je na iedere wandeling in de kroeg en jou kennende drink je daar echt geen limo. Proost.

    groet Jan

  3. Al die mensen (een stuk of weinig) lopen de verkeerde kant op!…. zei de spookwandelaar, die het weten kan! Tegendraads? Gewoon een beetje eigenwijs, en wat een mooi woord is dat toch…. Eigen-Wijze.
    Mooi toch! Net als die verassingen op iedere heuvel, wie weet wat er nou weer te vinden is over de top. Nog een heuvel, of??
    loop ze!

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/tegendraads
Twitter