Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

20150625_091045

In Vlaardingen was ik bij Evita en André. Redders in die eerste dagen van zeer zijn. Ze wonen op een paar steenworpen afstand van waar ze geboren zijn. Zoals 90% van de Europeanen zegt André. Hij kan dingen met grote zekerheid benoemen. Ik vind t knap (en geruststellend) als je zoveel zekerheid hebt. Bij mij maakt het dat ik op zoek ga naar andere invalshoeken…probeer te ontkrachten. Ik kan denk ik niet goed omgaan met zekerheid wat mij het gevoel geeft dat ik verder ondersteunend bewijs nodig heb. Maar zijn uitspraak over onze woonplaatsen lijkt te kloppen. Ik las jaren geleden een onderzoek dat tot dezelfde conclusie komt.

In Nieuwpoort kom ik haar tegen.

Ze duwt haar fiets moeizaam en met zichtbare tegenzin de dijk op. Ze is Philippijnse, met een Nederlander getrouwd. En nu woont ze hier. Een superklein stadje zonder enige winkel. En ze moet fietsen. Dat had ze zich vast anders voorgesteld toen ze die rijke Nederlander trouwde. Hij had daar een groot huis, bedienden en status. Wist zij veel dat hij hier weer ‘normaal’ wilde zijn. Dát straalde ze uit.

De kleermaker in Schoonhoven die de emblemen (opnieuw) op mijn rugzak bevestigde is weliswaar Turkse Koerd maar woont in Istanbul. Hij geeft mij zijn adres. Voor als. En een blikje koud drinken omdat het zo warm is.

Op pont staat een jochie met een loei van een beugel. “Cool journey man”, zegt hij. Hij heeft lang in Zuid Afrika gewoond met zijn familie. “Hoe was het daar ?”, vraag ik. “Heet”, zegt ie.

 

 

Kom ik nou alleen maar mede reizigers tegen, mensen die hier niet ‘wonen’? Of is de doorsnee Nederlander niet zo nieuwsgierig misschien? Doe maar gewoon….

 

 

 

 

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/reizigers
Twitter