Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu
Open gaan

Open gaan

By on jul 15, 2018 in Blog | 0 comments

Vanochtend, veel later dan gewild door koffie bij de buren, loop ik weg van de boerencamping. Terwijl ik even later door een statige beukenlaan loop is  het daar ineens weer. Een gevoel van open gaan, een voelen van verbinding tussen hemel en aarde, tussen heden en toekomst en verleden. Een zijn in het hier en nu. Het komt met een intense emotie van ontroering en thuis komen. Ik heb het eerder ervaren, het komt altijd onverwacht. Ik kan het niet plannen of organiseren. Het komt ook door de vertraging in het lopen en de beperking in mogelijkheden. Het enige dat ik moet doen is lopen. De rest van de dag blijf ik open staan, een fijn gevoel.

Bij Ingrid op de voordeur vond ik dit gedicht, dat dat gevoel woorden geeft:

Thuis

Alsof je een plek bereikt, om je heen kijkt en weet dat je thuis bent. Een weiland, vergeten, langs duinen en bosrand. Iemand buigt tussen jou en een feest – op zoek naar de wijn, een gezicht wordt zijn eerste woorden, wat geschreven werd voor jou door een nooit gevoelde hand. Alsof je dit al kende voor je het zag. Er geweest was voor je er zou komen. Zo thuis.

Het maakt dat ik zonder enige haast door de bossen van Schoorl kuier. De zon, de bomen, de duinen, het zand onder mijn schoenen; de wereld is mooi. De wolken zeggen dat er een verandering in het weer komt maar dat is voor morgen. Ik zou er willen blijven maar zo werkt het niet als je in beweging bent. Niets staat vast, alles beweegt, in een oneindige liefdevolle ruimte. Met toch een beetje spijt loop ik de duinen uit, de polder op richting Callantsoog.

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/open-gaan
Twitter