Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

20150911_120648Na de zomer. Vanochtend was het fris, het voelde zelfs koud toen ik vertrok naar het zuiden van Breda, langs de Belgische grens. Rond het middaguur, onder de bomen is het nog steeds fris. De middagzon op mijn gezicht is aangenaam warm. Niet zoals de hete droge warmte van Zuid-Duitsland een maand geleden, gewoon aangenaam warm. Je voelt er de naderende herfst in. Mijn benen voelen onder het lopen nog steeds een beetje stram. Ik heb tijdens mijn lange wandeling deze zomer geen rek- en strekoefeningen gedaan, geen yoga of niks. Gewoon, ’s ochtends in mijn schoenen stappen en, hóp, gaan lopen en ’s avonds na het opzetten van de tent weer uitdoen, zo deed ik dat. Dat wreekt zich pas achteraf maar is wel een bode voor een volgende wandeling.

Na de wandeling. Ik ben nu bijna vier weken terug thuis van die lange wandeling. Tenminste, mijn lichaam met de stramme benen is terug maar er mist iets, iets is nog niet terug, nog niet bij mij. Het voelt als gemis, als spanning; een deel van mijn geest, een deel van mijn ziel wandelt daar nog. Ergens in het Beierse Woud weet ik. Ben ik dan toch te hard gelopen? Te ver, te snel, te doelgericht en nu blijkt een deel van mij nog niet klaar daar en moet nog achter mij aan thuiskomen. Een soort van na-ijl effect zoals van elektrische stroom die achterloopt op de spanning. Want spanning creëert stroom leert de natuur.

Maar misschien is dit een vóórloop effect. Want wie zegt dat mijn lichaam maatgevend is, dat ik nu hier had moeten zijn. Loopt mijn líchaam voor. Ben ik letterlijk mezelf voorbij gelopen, moet ik bij ‘iets’ zijn en niet andersom. Is het stroom die spanning creëert en is thuis iets of ergens anders.

Ik lees in een boek van Griet op de Beeck (Kom hier dat ik u kus); “Als je stilstaat kan niemand zien dat je verdwaald bent”. Gek is dat, voor mij lijkt het soms andersom. Ik bedenk me dat ik juist bewéég zodat niemand ziet hoe verdwaald ik ben.

Deze nazomer maar eens een poosje de aandacht van de spanning halen en oog hebben voor de stroom.

    1 Comment

  1. Wim,

    Ik ben blij, dat je weer terug bent. Nu kun je de sportschoenen weer aandoen en de rek en strekoefeningen doe je automatisch weer bij de badminton. Ook daar heb je uitdagingen. Probeer mij maar eens te verslaan.!!!!!!!!!

    groet Jan.

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/naijlen-en-voorlopen
Twitter