Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

Vanuit Sofia gaat het Sultanspad de Rodopen bergen in. Ik heb besloten dat niet te gaan volgen. Deels is het tijdgebrek; het gaat me te veel tijd kosten en dan moet ik toch weer ergens gaan inkorten. Deels is het ook het geploeter door de bergen waar ik tegenop zie, mijn rugzak en mijzelf de hoogte op zeulen en er dan weer mee naar beneden zien te komen. Ik ga dus met behulp van GPS en OMS mijn eigen, zo kort mogelijke weg zoeken naar de Turkse grens. Op een grappige manier geeft het me ook een gevoel van vrijheid en opluchting; niet langer een voorgeschreven pad volgen maar zelf zoeken en uitvinden Dat past blijkbaar beter bij mij :).

Vanmiddag rond 2 uur. Mooi moment :). Ik realiseer me dat jullie dit lezen wanneer ik alweer verder ben. Op dit moment loopt mijn blog 1 dag achter op mijn werkelijke beleving. Ik zou een datum boven de tekst kunnen zetten maar ik weet eerlijk gezegd soms niet eens meer welke dag het is. En dat wou ik maar zo laten.

Nog zo’n wonderlijke ervaring. Wanneer ik mijn rugzak om heb en aan de wandel ben heb ik ook écht het gevoel dat ik op mezelf aangewezen ben, dat mijn actieradius echt beperkt is tot 3 a 4 km per uur. Ook al staan er bushaltes, weet ik dat ik om een lift kan vragen en staan de huizen dicht aan de weg. Ik ben op mezelf. Dat is goed zo, het is ook de bedoeling.

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/mijn-eigen-pad-2
Twitter