Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

Het toeristenbureau van Richmond wordt sinds kort gerund door vrijwilligers. De regering heeft geen geld meer, of wil niet langer betalen voor dit soort diensten. Veel mensen in Richmond vinden het blijkbaar een schande. Terwijl ik hier zit komen er velen langs om verbale steun te betuigen. Het helpt ook dat het regent dat het giet en het hier fijn schuilen is. De lokale ondernemers hebben het bureau  nog niet gevonden, zie ik. Het geeft een amateuristische indruk, met veel huisvlijt en potten jam uit de omgeving. Maar wel vriendelijke en behulpzame mensen. Ik vroeg vanochtend of er een internet cafe zou zijn, waar ik aan mijn blog kan werken. Helaas, dat is er niet. De bibliotheek heeft computers, maar daar kost het 5 pond per uur, dat vind ik veel geld. De dame van het bureau haalt haar laptop tevoorschijn en zegt dat ik die gerust mag gebruiken. Daar zit ik nu dus al 3 uur achter. Gisteren vroeg ik in het hotel naar een computer, die er niet was. Amy, de serveerster, zei dat ze me haar eigen tablet wel wilde lenen. Ze is er speciaal voor naar huis gegaan om hem op te halen.

Bij al mijn ‘dank je wellen’  zei ik dat ik ze zou noemen op mijn blog, dus bij deze. Voor alle prettige mensen onderweg.

Je ontmoet zo veel vriendelijke en vrijgevige mensen onderweg. Is dat vanwege het wandelen? Met Simon en Colin bespreken we het idee dat de wandelaar gezien wordt als vriendelijk, ongevaarlijk en ongecompliceerd. Je hoort ook niet bij hen, je bent anoniem en tot op zekere hoogte zelfs onzichtbaar voor hen.

Misschien is het de overgave aan het weer, de weg, het avontuur dat dit in mensen naar boven brengt. Hoe dan ook, het is een plezier om te wandelen!

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/mensen-ontmoeten
Twitter