Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

De plek heet “The City”. Dat is een vreemde naam in dit rurale gebied met alleen maar veehouders. Het is een archeologische vindplaats, zo’n 50 meter in doorsnee. Volgens een bordje aan de kant van de weg is het blijkbaar de oudst bekende Keltische plaats. Het bordje zegt ook dat de eerste inwoners waarschijnlijk vanuit Griekenland kwamen, verjaagd door de patriarchale  nomaden die daar de macht overnamen. Want deze cultuur en godsdienst waren matriarchaal. Manu, de godin van de aarde werd vereerd, evenals drie oorlogsgodinnen. Die drie godinnen zijn heilig verklaard. De beste manier om de bevolking aan jouw kant te krijgen in de tijd van bekering. Rooms-Katholieke politiek, en nog steeds. Kijk maar eens naar de twee pausen die onlangs heilig werden verklaard. Business as usual!

Ik heb moeite The City te vinden. Hij zou, uiteraard, op de top van een heuvel moeten liggen. Ik loop er heen, maar zie niets. Zou het een van die dingen zijn, waar ik nog niet klaar voor ben? Van die dingen die alleen door ingewijden gezien kunnen worden? Zoals in het eerdere bericht over de bergen: soms belet je vooringenomenheid je dingen te zien zoals ze werkelijk zijn. Ik loop nog een eindje hoger, door het natte veen en de modder. Niets. Ik ben er klaar mee, accepteer mijn nederlaag. Wanneer ik terugloop, zit daar een oude Ier, hij kijt naar me. “Kun je het niet vinden, jongen?”, vraagt hij. Nee, ik kan het niet vinden. “Kijk eens achter je”, zegt hij. En warempel, daar ligt The City. Ik heb het gemist omdat ik op zoek was naar een archeologische plek. Hier liggen gewoon wat stenen door elkaar, er staan aan paar verlaten ruines van huizen en schuren. Nee, zo had ik hem inderdaad niet herkend!

De oude man laat me ook de bron zien. In mei wordt al het vee uit de omgeving hier langs geleid, om het water uit deze heilige bron te drinken en een voorspoedig en vruchtbaar jaar te verzekeren. Het water wordt ook op de akkers gesprenkeld.  Hij zegt dat het ook voor mij en mijn reis een zegen zou zijn als ik er uit zou drinken. Natuurlijk. En er is ook een Mariabeeld. Natuurlijk.

Ik mag mijn tentje in het midden van The City opzetten. Dat voelt wel heel speciaal.Tot laat in de 20e eeuw werden hier op 1 mei (Bealtaine) de meivuren onstoken en waren er grote vieringen. Later die avond komen er wel vrouwen uit de omgeving bidden bij het Mariabeeld, en lopen mannen al rozenkrans-biddend-prevelend kloksgewijs rondjes om The City. Het is nog steeds mei. Achter The City liggen de Pabs, de twee heuvels die de borsten van de aardgodin Manu representeren. Haar tepels worden gevormd door de altaren op de top van de heuvel. Voor deze gelegenheid heeft ze zich decent gekleed.

    1 Comment

  1. Heej Wim,

    Mooi verhaal op zoek naar de city…in welke stad vind je dat nog? Lopend door een stad zie ik regelmatig opgestapelde stenen. Die verbeelden bijvoorbeeld een huisje of een (godsdienstig) gebouw (al naar gelang de stapeltechniek/techneut. Ik herinner mij dan vaak de plaatsen /stenen die mij trokken. Maar een city, “beleef” je die niet? Zo ook jij in je tent?
    is dat niet de herinnering die je blijft houden aan de stad.
    Wat anders: waar ben/zit/loop je zo ongeveer? ik zie op de kaart allen de start op Dursey Island staan..

    Groet, een van je trouwe volgers (niet achterom kijken..)
    Peter

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/may
Twitter