Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

20160118_134103Ik wandel door het licht bevroren bos. De vorst maakt de hemel blauw, de lucht helder en de zon scherp. Alsof alles met klaarte en helderheid overgoten moet worden. De grond is bevroren, maar je voelt er onder nog de modder en de zachte aarde, het is maar een dun laagje.

 

 

20160118_124214Het ijs op de vijver is hetzelfde. Een dun laagje, dun en verraderlijk, je kunt er niet op staan. Het oogt kwetsbaar en gevaarlijk. Het doet mij denken aan de gebeurtenissen in Keulen en andere plekken in de afgelopen maand. De terechte boosheid om wat mannen vrouwen aandoen en deden. Al veel langer, al eeuwen lang. Waarom doen mannen dat? Ik denk wel eens dat mannen de confrontatie met het dunne ijs niet aan kunnen, dat hen niet kan dragen, dat verraderlijk is, beangstigend. Dat ze die angst niet kunnen dragen en daarom met geweld om zich heen moeten slaan, vrouwen moeten slaan. Alles, om maar weg te komen van de eigen kwetsbaarheid en verraderlijkheid. Is dit een bepaald soort mannen? Of hebben álle mannen dit diep in zich? Ben ik hen en zijn zij mij? Zal ook ik onder de juiste omstandigheden uit angst door het dunne ijs te zakken om mij heen kunnen slaan? Het maakt me bang.

20160118_124254Ik ben geen seksist en ook geen puritein

Vaak wel stoer maar ook geen macho

Geen heilige en soms een zondaar; soms een martelaar

Op zoek, net als vele mannen

Een man, alleen

Waar vinden wij mannen  raad en wijsheid. Onze eigen ouders misschien? Ik denk dat die het vaak ook niet weten. We moeten denk ik verder terug, dieper graven. Dieper; onder het dunne ijs van diezelfde vijver ligt onze oervader, een behaarde naakte man met de kracht en de kwetsbaarheid van ons mannen. Lees ‘De Wildeman’ van Robert Bly.

 

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/mannen
Twitter