Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

Wéér zo’n mooi warme dag. Het gaat alleen later vanmiddag waarschijnlijk regenen, er is hoge bewolking en de zon schijnt wat versluierd. De lente is uitgebarsten, sappen stromen in volle glorie; je kunt de bloesem en de blaadjes bijna zíen groeien. De grote bomen houden zich nog even in; die zijn wat kwetsbaarder voor kou. Misschien dat de lente een paar recente krantenartikelen heeft geinspireerd, of misschien dat die mij daardoor opvallen ;). Ik lees alweer een paar weken vreemde dingen van en over mannen. Dat er mannen zijn die seks als een recht opeisen omdat ze er anders niet aan kunnen komen. (Nog niet zo heel lang geleden was dat in Westerse landen een onbetwistbaar ‘recht’, en in veel landen nu nog steeds, dus je snapt de verwarring die dan ontstaat). Een priester die uit de kast komt en zegt dat porno mooi is omdat het mensen laat zien die zo overduidelijk genieten. Dan was er een paar weken geleden een die claimt dat porno vrijheid geeft omdat je er onafhankelijkheid  van krijgt. En vanavond, net vóór ik dit schrijf een documentaire over mannen. Het is mooi, hoe daarin het ongemak en het zoeken naar identiteit van mannen zichtbaar wordt.

Wij mannen, wij zijn zo bang om kwetsbaar te zijn. Om te huilen, om onze gevoelens te laten zien. Wij moeten sterk en stoer zijn, dominant. Als je dat niet bent, dan ben je een watje. Ik zeg ‘wij’, want ik ben dat zelf ook zo vaak. Ik vermoed zomaar dat 80% van de mannen dat heeft. Het is geen biologische kwestie, we zijn zo opgevoed en gesocialiseerd. Mannen kunnen daarom ook geen feminist zijn, al kunnen we wel vóór het feminisme zijn. Wij mannen hebben een eigen weg te gaan om te leren meer mens te zijn.

Wat versluieren wij mannen met vrijheid te vinden in porno, seks als een recht te willen claimen, niet kwetsbaar mogen zijn; wat is de angst daarachter? Ik denk dat het ook een moeizame omgang met de vraag naar intimiteit is, de vraag naar de intieme en oprechte nabijheid van een ander mens. Maar omdat de angst voor afwijzing zó groot is moet je het verstoppen achter stoerheid, opeisen van recht. Wat is het intens verdrietig dat iets dat voor ieder mens een fundamentele behoefte is en waar we een onuitputtelijke bron van hebben ons als onmogelijk te krijgen toeschijnt.

Ik vraag me trouwens af of vrouwen het beter doen dan mannen op dit gebied? Of hebben die hun eigen gedoe met intimiteit. Misschien moesten we daar eens een documentaire over maken; over hoe ménsen moeite hebben met intimiteit.

De zon is nu bijna helemaal achter de wolken. De eerste regendruppels vallen en de donder buldert onophoudelijk. Onze demonen laten zich niet zo gemakkelijk vangen, lijkt de boodschap. Gelukkig ben ik inmiddels thuis.

 

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/mannen-men-manner
Twitter