Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu
Laatste herfstdagen

Laatste herfstdagen

By on nov 26, 2016 in Blog | 2 comments

We wandelen met zijn vieren een week door het Lake District in Noord Engeland. Op enkele sneeuw en regenbuien na is het mooi weer, zeker wanneer je het tijdstip van de late herfst in aanmerking neemt. De bergtoppen zijn bedekt met vroeg gevallen sneeuw terwijl de bomen in de valleien hun laatste bladeren nog vast proberen te houden. Het is groot en mooi contrast wanneer je vanuit de valleien de bergen in loopt. Het landschap, het herfstseizoen en het weer nodigen uit om na te reflecteren over het stilaan ten einde komen van het leven. Het lijkt alsof Moeder Natuur zélf je uitnodigt dat te doen door de beelden van de zon op gevallen bladeren, de late bessen, de kou van de verse sneeuw, de bijtende wind in je gezicht. Het doet me denken aan dingen die eindigen, aan leven dat stopt.

De levensfase die ik nu in lijk te gaan geeft mij ook deze gedachten. Ik heb het gevoel dat ik op mijn 59e een nieuwe volgende fase in mijn leven binnen ga. Het gaat gepaard met een gevoel van sterfelijkheid en van leven dat langzaam maar zeker tot een einde komt. Deze dagen voel ik mij vaak als die lege bolster van de kastanje, waar ik een tijdje geleden over schreef. Leeg, het fruit verdwenen en veroordeeld tot een langzaam vergaan. En toch ervaar ik door deze beweging van de seizoenen ook hoe ik verbonden met de grotere wereld, de eeuwige energie en de cyclische beweging van de natuur. Die grote natuurlijke beweging die wij in ons kleine menszijn herhalen en spiegelen. Buiten zoals binnen. Het geeft mij de zekerheid dat leven kan en zal eindigen en ook dat het terugkeert. Het maakt het voor mij gemakkelijker om afscheid te nemen wanneer je weet dat je deel bent van iets groters, wanneer je weet dat de eeuwige cyclus zich ook in jou herhaalt. Moeder Natuur zorgt voor haar kinderen. Misschien is dit deels wat het betekent mens te zijn; de zekerheid en het gevoel van sterfelijkheid gecombineerd met de intuitieve kennis en ervaring van eeuwigheid.

De mensheid heeft daarnaast ook de kracht van humor….

20161119_154520

    2 Comments

  1. Je beschrijft het treffend Wim.. ook ik ben 59 en herken het gevoel dat ik een nieuwe fase van mijn leven in ga en een verdiept besef van mijn sterfelijkheid. Het roept geen angst op maar is me nog wel onbekend.

    • Hoi Marja,
      Het is denk ik niet zozeer angst als wel een gevoel van melancholie, van afscheid. Dat komt natuurlijk bovenop andere dingen die ik los te laten heb. En tegelijk een diep weten dat het zo goed is. Ik zal het in een andere blog nog eens verder uitwerken.

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/laatste-herfstdagen
Twitter