Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

“Weet je zeker dat je dit zo gaat doen?” vraagt ze, “je ziet er een beetje verloren uit”. Ze heeft gelijk, ik voel me plotseling ook een beetje verloren. Mags, een vrieindin van de Camino van twee jaar geleden en Maureen, de zus van een geweldige collega en vriendin bij VSO UK, hebben me hier naar toe geholpen. De kabelbaan die mij al dan niet zal overzetten, ‘returns only’, staat er op het bordje. Er staat een meer dan stevige wind en morgen gaat het hard regenen is de voorspelling. Het maakt dat ik twijfel over doorgaan of met Maureen terug te gaan naar haar warme huisje in Adrigole. Als je zo moet starten…

O20140523_205954p het uiterste einde van Dursey Island ligt de ruine van een klein klooster. In de late middeleeuwen hebben monniken hier geleefd en gewerkt, net als op veel andere plaatsen in Ierland. Alleen in afzondering en eenzaamheid, met een sober leven in de natuur kon je tot de werkelijke zin van de dingen komen dachten zij. Het uitzicht over een horizon waarachter het einde van alle dingen lag hielp daarbij enorm. Zouden zij zich ook wel eens verloren hebben gevoeld, vraag ik mij af.

    6 Comments

  1. Heej Wim,

    “Weet je zeker dat je dit zo gaat doen?” vraagt ze…
    Wat heb je gedaan?

    Groet, Peter

    • Gedaan dus. Wat anders? Kan me toch niet door die monnikken op de kop laten zitten!

  2. Die monniken zullen vast en zeker ook bij tijd en wijle een gevoel van eenzaamheid hebben gekend. Om die eenzaamheid een positieve draai te geven zullen ze ongetwijfeld kracht hebben gevonden in hun geloof. Om zo’n fikse kuier te voltooien als jij in gedachten hebt, geloof ik dat je maar het best in jezelf kunt geloven. Ik wens je heel veel voldoening, volharding maar vooral ook veel plezier met deze prachtige onderneming.

  3. En al gewend? Of voel je je nog steeds verloren? Hopelijk begin je al in de wandelmood te komen. Veel succes!

  4. lees je eerste berichten nu. een paar dagen geleden begonnen met lopen, de eerste harde regen inmiddels achter je? als je zo moet starten…..kan het dan niet alleen maar beter worden?:)Het begin lijkt me zwaar maar eenmaal in je ritme komt de zin vanzelf weer terug. Geen blaren, zoals in het begin van je eerste reis? Zie uit naar je volgende bericht. Ja, kan me goed voorstellen dat een monnik zich soms ook verloren voelt, maar dat de bewuste keus en gewenning aan eenzaamheid sterk maakt. goede reis!

  5. Leuk voor mij, om over een nieuw stuk van de route naar Istanbul te horen! Zelf ben ik er in Zoetermeer mee gestart.
    Lopen in storm en regen krijgen we op zo’n lang traject allemaal mee te maken, en dit heb je vast gehad. Het wordt zeker ook een keer droger en warmer, in Servië had ik een hittegolf van 44 graden; daar kun je je dus nnu in regen en kou alvast op verheugen. Heel veel succes, ik leef met je mee!

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/komen-en-gaan
Twitter