Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

De wekker gaat om 6 uur maar ik wil nog niet. Buiten begint het net licht te worden. Wat een verschil met nog geen drie weken geleden toen ik om 5 uur opstond en het al bijna licht was. Ook de lucht buiten voelt anders. De laatste avonden zijn fris geweest en de ochtend nu voelt koel, bijna koud. Mijn spieren en mijn geest protesteren die eerste kilometers. Ik heb me gisteren getracteerd op een hotel met zwembad en een massage. Voor die massage moest ik liever een taxi nemen zei de receptioniste die het geregeld had. ‘Alleen vind je het niet’, zei ze. Dat is ook zo. Door onooglijke straatjes waar je geen fatsoenlijk bedrijf verwacht, voor een kapot houten deurtje; daar is het. Een bijzonder stevige Bulgaarse jongeman blijkt de masseur te zijn. Op een laken waarvan ik zeker weet dat ik niet de eerste ben. Maar oh wat doet het goed. Hij haalt de knopen uit mijn been en schouders. Daarna een paar baantjes in het zwembad en mijn hele zijn is helemaal vergeten dat ik aan een wandeling bezig ben. Dus nu is er protest in het begin. Ook mijn geest is traag, die herinnert zich de ligbanken bij het zwembad nog.
Gelukkig is het een fijne wandeldag. Wanneer de zon eenmaal door komt is het prettig warm. Mijn tactiek hier is om eerst een paar kilometers van de snelweg vandaan te komen en dan van dorp naar dorp te lopen. Dorpen is ook alles wat de kaart nog laat zien, dus veel meer plannen gaat ook gewoonweg niet. Mensen zijn niet gewend aan lopen. De enigen die dat hier doen zijn de herders en de zwervers. Elke keer als ik de weg vraag willen ze mij de snelweg op krijgen. Vaak wéten ze de weg naar het volgende dorp ook gewoon niet. Oók niet die meneer de plots Spaans bleek te kunnen. Zeven jaar in Valencia gewerkt maar de weg weten in zijn eigen omgeving, ho maar. Het levert vaak hilarische spraakverwarring op.

Dan moet ik zelf zoeken, over landweggetjes en tractorsporen. Het is heuvelachtig hier. In de ochtend tussen de zonnebloemvelden en in de middag tussen de kuddes koeien. Dat laatste wordt ruim van te voren aangekondigd door duizenden vliegen die mij al gevonden hebben en nog kilometers ná de kudde achtervolgen. Ook nog een ganzenhoeder. Waar vind je dat nog? En ja, ik loop dus ook fout, vind geen dorp en moet weer terug of om. Maar het loopt heerlijk vandaag, ik loop weer niet alleen.

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/je-leert-het-snel-af
Twitter