Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

Na de eerste moeilijke dagen wordt de rugzak langzaam een deel van mijzelf. Ik voel hem (bijna) niet meer wanneer ik hem om heb. In winkels en zo houd ik hem ook om, afdoen is te bewerkelijk. Het is zelfs zo dat ik mij mét rugzak meer gezien weet dan zonder. Mét ben ik interessant, die man die helemaal in zijn eentje naar Passau loopt, zonder ben ik een onder velen.

Je kunt het misschien een beetje vergelijken met het bezit van een mooie auto? De auto maakt ons interessanter, we drukken ook een stukje identiteit uit met merk en type. In Nederland zeggen we bij een beetje ‘buitenmodel’ nog wel eens iets over compensatie voor falen op ander terrein. Dat gaat hier in Duitsland niet op, er rijden vele buitenmodellen. Of het gaat wél op en hebben we daarmee meteen de oorzaak van de Duitse bevolkingsafname gevonden.

Overigens geldt dat interessant zijn niet voor iedereen. Mensen die ik de weg vraag op het platteland, boeren, knechten, personeel in gasthofen, blijken veelal ook ergens anders vandaan. Ze weten de weg niet maar vinden mij ook maar een rare snuiter zo te wandelen. Lang wandelen kan ook als vreemde luxe gezien worden. Volgens velen in Duitsland zijn deze mensen trouwens ook onontbeerlijk voor de toekomst van het land gezien de bevolkingsafname.

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/identiteit-uit-een-rugzak
Twitter