Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

Lange afstand wandelen is niet persé mooi. Soms is het zelfs saai, zoals de afgelopen twee dagen langs de rivieren Resava en Morava. Eindeloos lopen over dijken die uitkijken over eindeloos vlak land zonder afwisseling. Misschien dat de droge zomer en de warmte een rol spelen. Soms gaat het door mooie bossen en kleine dorpjes waar meer te zien en meer afwisseling is. Maar als je wandelt om dingen te zien moet je dit niet doen.

Istanbul is het einde van de reis. Het mooie, overweldigend grootse Istanbul, zeggen mensen. Wat een doel! Wat zul je blij en trots zijn als je daar aankomt. Maar Istanbul is voor mij alleen maar een richtingwijzer, een aanleiding om in beweging te komen. En ook het sultanspad is geen doel maar een middel om die aanleiding vorm te geven. Misschien denk ik er anders over als ik er eenmaal ben.

Ik heb de sultanspad route op mijn GPS staan. De kaart van Servië die daaronder ligt laat lang niet alle wegen zien, laat staan de paden, waardoor ik behoorlijk afhankelijk ben van wat mijn GPS aan tracks geeft. Soms is het alleen maar een kronkelende lijn over een verder leeg scherm. Het mooie, en tegelijk lastige is dat het pad vooral is uitgezet over landbouw wegen. Sommige van die wegen zijn echter in onbruik geraakt. De verderaf gelegen velden worden vaak niet meer bewerkt door gebrek aan geld en menskracht. Het platteland loopt leeg hier en geld om grootschaliger te werken is er niet.

Wegen raken begroeid of verdwijnen helemaal. Het resultaat zijn een stel bloedende benen van een zoektocht door de struiken en het bos. Het vertraagd ook nogal. Ik was graag tot Aleksinac gekomen maar dat zat er dus niet in vandaag. Ik was al op zoek naar een plekje in het bos toen ik tegen dit klooster aanliep waar ik de nacht mag doorbrengen. Ze vroegen meteen of ik wilde blijven slapen terwijl ik eigenlijk om water kwam vragen. Ik zal er als een zwerver uitgezien hebben. Uit respect heb ik hun avonddienst bijgewoond. Het duurde 2,5 uur, ik heb het niet uitgezeten. Ik moet nog eens opzoeken wat een orthodoxe dienst precies behelst, maar ik hoorde alleen maar geprevelde woorden die zo snel mogelijk achter elkaar werden opgelezen en vaak herhaald. Letterlijk een hele litanie, het voelde bijna als een boetedoening voor onbekende of nog niet gedane zonden om daar te mogen zijn. Een aparte ervaring maar toch een beetje zonde om niet in het bos te kamperen.

    10 Comments

  1. Lieve Wim
    Wat een pad loopt je..
    Het gaat niet om het doel schrijf je maar om de reis.
    Bijna onbegaanbaar met opengehaalde benen.
    Wat was de impuls om deze tocht te starten en ook te volbrengen.
    Wanneer voel je jezelf het meest.
    Allemaal vragen die bij mij opkomen als ik dit lees.
    Vandaag een begaanbare weg met een verkoelend briesje die je verder de juiste richting wijst.
    Xxngrid

    • Dag Ingrid.
      Juist vandaag was het zwaarst, op mijn rustdag hier in Niš. Je leest het overmorgen pas op mijn blog maar ik heb even het gevoel dat er geen vreugde is. Veel inspanning, veel mooie momenten ook, veel ontdekking. Maar dat wat ik diep in mijzelf zoek ontglipt mij ook hier. Het zou mij ergens anders ook ontglippen hoor, hier wordt t tenminste zichtbaar en vóélbaar voor mij. Ik weet alles maar mijn gevoel loopt daarbij achter. Zou dat voldoende doel zijn; te vóélen wat er gebeurt?
      Fijn dat je luistert,
      Lieve groet
      Wim

  2. Je “zou dat voldoende zijn: te voelen wat er gebeurt”
    Jeetje lieve Wim dat is een enorme klus. Aankomen in het hier en nu met een hand op de deur naar het verleden en een hand op de klink naar de toekomst.
    De tussenruimte tussen oud en nieuw.
    De weg van je hoofd naar je hart

    Neem de tijd om te verwerken in het nu. Om te ‘zijn’
    Wees lief voor jezelf en je lichaam
    Een zacht briesje met licht en vreugde blaas ik je kant op en loop even mee,
    of nee,
    niet lopen maar even pauzeknop?
    Xxngrid.

    • Het gebeurde juist tijdens de pauze… ik wil vaker en meer bewust bij dat moment in die tussenruimte kunnen zijn. Die dag was ook tussenruimte, ik heb er geen verdriet van maar zou dat nóg bewuster willen beleven en daar ook vrede (vreugde) in willen vinden.
      Liefs, wim

      • In de toekomst is angst en het verleden verdriet.
        Terwijl in de tussenruimte niets is.
        Alleen ‘zijn’
        Is het niet een actie/besluit om vrede en vreugde te vinden of overkomt het je?
        Zit het in de buitenwereld die een impuls geeft aan de binnenwereld?
        Ik ben hardop aan het denken en voelen Wim 🙂
        Ook al loop ik niet fysiek mee, via een ander sfeer wel.
        of is het Wu Wei.
        Doen door niets doen en dan vind het je vanzelf…
        Veel vreugde en vrede door de lucht naar je toe
        Xxngrid.

        • Ik ervoer vandaag dat de acceptatie van mijn eenzaamheid en verdriet nodig is. Dat is wat er nu is. Als ik het verwerp of probeer te veranderen gaat het naar de toekomst of het verleden. Ik kom er gaandeweg ( 🙂 ) achter dat ik ‘gewoon ‘ een emotioneel mens ben. En de eerste emotie is die van de afwijzing. Laat ik die dan maar toelaten en verkennen. Wie weet wat morgen is…
          Dank je lieverd xx

          • vandaag in de mail “toevallig”
            ”Het verleden is waar je lessen leert, de toekomst waar je ze toepast. In de tussentijd: houd vol.”

            Dat is het enige….
            Hou vol lieve Wim!

            Je loopt niet alleen, dat mag je ook voelen.
            Xxngrid.

          • Stom hè, dat ik zo vaak denk dat ik alles zelf moet doen en kunnen. En tegelijk is dat ook hoe ik heb moeten starten in dit leven. En dat is ook wat t mij maakt. Wat mij uniek maakt en mijn pad door t leven vorm geeft. Is zo slecht nog niet. En ja, ik mag nog meer voelen dat ik niet alleen loop. Lief, dank je xxx

  3. Lieve Wim
    weet je nog dat je in mijn praktijkruimte kwam ivm droomjaar intervisie?
    Toen heb ik je horoscoop gemaakt en deze weer gevonden 🙂
    Naar aanleiding van je bericht kan ik zeggen dat het ten dele klopt. Verdere info via pb of app?
    Jebentechtnietalleenknuffel Xxngrid

    • Ha Ingrid.
      Nee ik ben niet alleen voelde ik vandaag…heel diep.
      Stuur die horoscoop maar liefst via mail. Ik ben benieuwd, was t eerlijk gezegd vergeten, sorry.
      Liefs
      Wim

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/het-sultanspad
Twitter