Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

Het is bar koud vandaag maar ik wil toch een lange wandeling maken. De komende weken zal er niet veel van komen met veel werk en mijn vertrek uit het oude klooster. Tussen Etten Leur en Zundert kun je meer dan 25 kilometer achter elkaar door de natuur wandelen. Het is inderdaad koud en de wind maakt dat het nog kouder voelt. De gevoelstemperatuur, die we nu ook al door de weerlieden aangereikt krijgen. Ze geven het zelfs al in graden Celsius. Ik vind dat vreemd, mijn gevoel van kou of warmte is niet gelijk aan dat van jouw, hoe kun je daar dan een maat aan geven? Het ontbreekt er nog maar aan dat ze zeggen dat we onze jas goed dicht moeten doen. Oh nee, verdorie, dat doen ze ook al.

Stephen Hawking is dood. Dat is geen nieuws (meer), ik zie er op social media veel over voorbij komen en het maakte dat ik zijn boek over tijd en ruimte nog eens terug ben gaan lezen. Ik snap er de helft nog niet van, maar hij is dan ook een genie en ik ben dat niet. Wanneer ik het enigszins begrijp dan zijn tijd en ruimte eindig en tegelijk ook weer niet en dat maakt dat alles er tegelijk kan zijn en ook weer niet. Het is relatief. Het feit dat ‘tijd’ niet absoluut is fascineert mij. Tijd is dus iets dat je kunt meten, maar het heeft ook een gevoelswaarde. Net als die gevoelstemperatuur, realiseer ik me.

Zoals ik er over denk, is tijd een herinnering of een verwachting, het is als de schaduw van een gebeurtenis. Ik denk terug aan iets dat mij overkomen is, of aan iets dat ik nog ga doen. Ik kan er in uren, dagen, maanden of jaren naar toe of terug rekenen maar mijn gevoel voegt een bijzondere dimensie toe. Als iets indrukwekkend of groots is, dan heeft het een lange schaduw. Een gebeurtenis van 4 jaar geleden creeert een schaduw van vele jaren langer, het voelt alsof de tijd zich er omheen heeft gewikkeld. Gevoel geeft intensiteit en diepte aan de schaduw. Daar waar de schaduw van herinnering vervaagt begint vergetelheid. Er zijn lange en diepe schaduwen in mijn leven en ik merk dat ik een fikse weerstand heb om een herinnering te zijn, laat staan in vergetelheid te gaan.

Je zou liefst buiten de tijd met alleen maar aandacht en gevoel naar gebeurtenissen kijken. Als je tijd wegneemt blijft alleen de gebeurtenis over, waarvoor je aandacht kunt hebben. Zonder tijd blijft alleen aandacht over. Aandacht is tijdloos.

De Limburgse groep ‘Neet oet Lottum” heeft daar mooi over gezongen; (‘hald mich ens vas’, vertaald uit het Limburgs):

“Hou me toch vast

en dan laat je me pas

als ik alles vergeten ben los

en ben stil of zeg zacht

‘het komt goed’ hoeveel dagen het mij ook kost…”

 

En Stef Bos in zijn lied “tijd om te gaan”:

“..en ik ga niet op de vlucht,

het is tijd om te gaan want er is geen weg terug

voor wie altijd blijft stilstaan”

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/gevoelstijd
Twitter