Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

“Oh. Wow. Cool”, zegt ze. Het is midden op de ochtend en ik koop in de supermarkt spullen voor lunch. Ze is ongeveer 17 en ze kijkt me aan met bewondering en jalouzie in haar ogen en in haar stem. Waar ik naar toe ga, vandaan kom, hoe ik mijn weg vind, hoe het met mij gaat. Oh, ooit op een dag, zegt ze.

Het is rond lunchtijd en ik heb water nodig. Er komt geluid uit een garage aan de weg. Hallo?, roep ik. Een slanke man van middelbare leeftijd komt tevoorschijn. Hij draagt een schone blauwe overall en doet zijn smetteloze witte gummi handschoenen uit terwijl hij naar buiten komt. Binnen staat een ‘vintage’ Jaguar of een Audi (wat weet ik er van?). En een beauty van ‘n Mercedes op de oprit. Ja, zegt hij, ik houd van mijn autos. Zijn haren zijn net zo schoon en netjes als zijn autos, merk ik op. Natuurlijk kan ik water hebben. Een beetje terughoudend gaat hij naar de kraan. Is dat echt wat ik wil? Intussen komt zijn vrouw met flessenwater. Ben ik écht op weg naar passau? Te voet? Idioot! Wat een dom avontuur concluderen ze, terwijl ze elkaar liefdevol en bevestigend aankijken. Maar of ik hun kat ergens onderweg had gezien?,  vraagt zij. Ze is altijd vóór 22.30 thuis maar gisteren bleef ze weg. Dat is ooit nog maar één keer gebeurd. Heb ik haar gezien? Nou, nee. Maar ze zal toch wel terug komen?, zegt ze. Ze is bezorgd om haar kat. Hij zegt dat het bijna lunchtijd is, niet? Wanneer ik verder loop hoor ik hem vragen wat er voor lunch is. Alsof hij dat niet weet!?

IMG_20150805_195833

Geen camping in de buurt dus wordt het wild kamperen vannacht. Het is een dicht bevolkt gebied, dat vind ik minder fijn, maar niks aan te doen. Ik leun over zijn schutting om wat  water te vragen om te koken. Bernd zegt dat ik ook een biertje mag en of ik zin heb in een ‘bradwurst’ want ze gaan net barbequen. Bier en bbq zijn verleidelijker dan de donker wordende avond. Later die nacht slaap ik op zijn bank. Bernd doet de worsten, czechische buurvrouw Monica de garnalen. Stephan komt er bij. Wat lodderig want hij heeft vóór moeten slapen. Hij werkt in ploegendienst bij een onderdelen leverancier voor Audi. Hij drinkt zich moed in. Niet teveel waarschuwt Bernd. Hij heeft Stephan onder zijn hoede genomen toen het verkeerd dreigde te gaan. Nu werkt hij tenminste, verdient wat geld. Florian, zoon van Bernd uit een mislukt huwelijk komt er ook bij. Hij heeft net zijn ‘abitur’, gehaald, middelbare school. Ik ben trots op hem zegt Bernd, het is een behoorlijke prestatie als je ziet wat hij al heeft meegemaakt. Is dat goed?, vraagt hij. Florian gaat morgen met vrienden naar berlijn in een oude VW bus. Twee buurmannen komen er bij zitten, bier en worst trekken aan. Het gesprek wordt politiek. Wat te denken van alle vluchtelingen die het land overspoelen? Ik had ze al gezien, donker gekleurde mensen, zich ongemakkelijk bewegend in geisoleerde dorpjes. Misschien betalen we nog steeds voor onze geschiedenis, zegt Bernd, wanneer we de comparatieve aantallen in europees verband voorbij zien komen. Bernd wil graag meer verantwoordelijkheid laten zien zegt hij. De muziekschool bracht niet de gehoopte roem en nu wil hij graag opvoeder worden, sociaal pedagoog. Op zijn 38e moet hij nog steeds af en toe zijn moeder om hulp vragen.

Om zes uur de volgende ochtend komt Stephan binnen terwijl ik me klaar maak voor 45 k bij 40 C. Hij neemt een biertje. Was je baas blij met je vannacht, vraag ik hem. Glimlachend schudt hij zijn hoofd.

Ik denk dat Bernd iets heel bijzonders doet.

 

 

    2 Comments

  1. Ik denk dat jij Bernd wel een hand kunt geven.

    groet Jan.

  2. Je maakt veel mee zeg! Prachtig om al die verhalen zo mee te kunnen lezen. Dank voor het delen en… zet ‘m op. Ik leef / reis met je mee 🙂 En zo zijn er vast meer…

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/een-dag-veel-ontmoetingen
Twitter