Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu
De taal van essentie

De taal van essentie

By on aug 24, 2017 in Blog | 10 comments

Ik zit bij een fontein in Plovdiv. Mijn wandeling is op de helft. Dat klopt met de tijd en de afstand dus mijn rugzak kan gerust zijn. Het is avond. Kinderen spelen rond de fontein, langbenige vrouwen en kortharige mannen slenteren voorbij. Op de achtergrond draait een kleine caroussel. Iedereen praat en ik versta er niets van. Door de manier waarop ze praten lijkt het social talk, dingen van de dag.
Ik versta niets van het Bulgaars. Kon ik het in Servië soms nog redelijk volgen, hier ontglipt het mij allemaal. Het cyrillische schrift draagt daaraan bij: ook de geschreven letters zijn raadsels voor mij.
Gisteren komt er bij de koffiemachine in dat kleine dorpje een oudere vrouw naast me zitten en begint te praten. ‘Nema Bulgarski’, zeg ik dan altijd maar. En dat ik te voet naar Istanbul loop, dat heb ik inmiddels ook geleerd. De meesten houden het dan voor gezien; te moeilijk. Ze kijkt me aan, glimlacht en spreekt rustig verder. Ik weet niet wat ze zegt, maar ik weet dat ze mij liefdevol en bemoedigend toespreekt. Ze kijkt me aan, ze glimlacht, ze speekt geen woorden maar intentie. Soms kan het begrijpen van taal eerder een hindernis zijn voor de werkelijke bedoeling. Had ik haar willen begrijpen dan was mij haar bedoeling misschien ontglipt. Zo kwam ik vandaag bij dit wondermooie Spaanse gedicht uit. Het ontroert mij, neemt mijn reis in essentie in zich op. Hoe zou het zijn als iemand dit liefdevol in je oor fluistert. Luister zonder te willen begrijpen, alleen de bedoeling van de woorden binnen laten komen. Hopelijk versta je geen Spaans, kom dichterbij, ik spreek het je zachtjes toe. (als je er om vraagt doe ik ‘t écht, verjaarskado van mij 🙂
No te rindas / Mario Benedetti
No te rindas, aun estas a tiempo
de alcanzar y comenzar de nuevo,
aceptar tus sombras, enterrar tus miedos,
liberar el lastre, retomar el vuelo.
No te rindas que la vida es eso,
continuar el viaje,
perseguir tus sueños,
destrabar el tiempo,
correr los escombros y destapar el cielo.
No te rindas, por favor no cedas,
aunque el frio queme,
aunque el miedo muerda,
aunque el sol se esconda y se calle el viento,
aun hay fuego en tu alma,
aun hay vida en tus sueños,
porque la vida es tuya y tuyo tambien el deseo,
porque lo has querido y porque te quiero.
Porque existe el vino y el amor, es cierto,
porque no hay heridas que no cure el tiempo,
abrir las puertas quitar los cerrojos,
abandonar las murallas que te protegieron.
Vivir la vida y aceptar el reto,
recuperar la risa, ensayar el canto,
bajar la guardia y extender las manos,
desplegar las alas e intentar de nuevo,
celebrar la vida y retomar los cielos,
No te rindas por favor no cedas,
aunque el frio queme,
aunque el miedo muerda,
aunque el sol se ponga y se calle el viento,
aun hay fuego en tu alma,
aun hay vida en tus sueños,
porque cada dia es un comienzo,
porque esta es la hora y el mejor momento,
porque no estas sola,
porque yo te quiero.

    10 Comments

  1. wat lijkt mij dat fantastisch om dit ingefluisterd te krijgen
    Brengt mij bij de cijfers….
    het getal 6 is van de Liefde en,
    Liefdevol fluister ik in je oor dat je vanaf vandaag een 6 jaar ingaat in je nieuwe geboortejaar
    Gefeliciteerd met zes verjaardagszoenen erbij
    Xxngrid.

    • Zes nog wel! Laat maar komen 🙂

  2. GEFELICITEERD WIM!
    Het is 00.00 terwijl ik dit schrijf. Gauw op de bus!

  3. 60..!
    Uit ‘Nog vele jaren’ door Hans Korteweg:

    Volgens sommige Chinese taoistische scholen kan men zich pas geheel wijden aan het allerhoogste wanneer men de 60 nadert. De oude Grieken noemden 60 de leeftijd van de filosoof-de mens die zoekt naar de diepste betekenis van de dingen en de fundamentele waarden.

    • Nou nog waar zien te maken…poeh met mijn ontvlambaarheid. Mag ik nog even oefenen? 😉

  4. De filosoof begint bij zichzelf. Hij kent zichzelf in zijn betrekkelijkheid EN vergankelijkheid. Hij relativeert zonder cynisme en stelt zonder dogmatiek. Zelfkennis is het uitgangspunt van de filosoof. Hij is mild maar vergoelijkt niet. Hij onderscheidt maar veroordeelt niet. Zo zeeft hij het kaf van het koren. Als hij raad geeft, wekt hij waarachtigheid, zodat de ander zichzelf het antwoord hoort geven. Zijn laatste woord is zwijgen.

    • Zo waar….Dan kan ik maar beter mijn mond leren houden.

  5. Zo mooi: “ze spreekt geen woorden maar intentie”..

    En ik wil graag luisteren naar het Spaanse gedicht, straks, als we hier in het Bredase toasten op ons beider zestigste levensjaar!

  6. Wim, Bij deze bijzondere dag sta ik even stil omdat ik je met heel mijn hart het allerbeste toe wil wensen. Zowel voor nu maar zeker ook in de Toekomst.
    Van Harte Proficiat, je hebt het toch maar mooi gehaald!
    Lieve groet,
    Francien

    • Ik ga nog veel meer halen. Ik zie nog geen einde in het verschiet al voel ik wel een zekere weemoed om alles wat al achter me ligt. Maar zo hoort dat ook volgens mij 🙂

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/de-taal-van-essentie
Twitter