Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

20160130_151650Het is een wonderlijke ervaring, vaak wanneer ik begin te wandelen, begint mijn hele zijn mee te bewegen. Soms, zoals ik afgelopen zomer ervoer, met een plotselinge uitbarsting van emotie. Het is niet iets dat ik kan beheersen of waarnaar ik op zoek ben. Het gebeurt gewoon en het laat zich niet controleren. Zoals  vandaag. Vandaag is ook nog eens geen goede wandeldag. Koud, nat en naargeestig. Vandaag lijkt voor altijd winter en alle winters zullen voor altijd zijn als vandaag. Een beangstigende, modderige plek om te zijn wanneer je je eenzaam en niet verbonden voelt. Ik geloof dat eenzaamheid voor een deel voortkomt uit de onmogelijkheid of de onkunde om verbinding te maken. Eenzaamheid wanneer je niet gehoord en niet gezien wordt, waarin je jouw allerdiepste wezen, je ziel niet kunt delen. Wanneer je de ruimte naar de ander niet kunt overbruggen.

Tijd voor troost, voor troostende woorden. Woorden die ruimte vullen tussen waar we zijn en waar we naar verlangen.

“This is the time to be slow,
Lie low to the wall
Until the bitter weather passes.

Try, as best you can, not to let
The wire brush of doubt
Scrape from your heart
All sense of yourself
And your hesitant light.

If you remain generous,
Time will come good;
And you will find your feet
Again on fresh pastures of promise,
Where the air will be kind
And blushed with beginning.”
John O’Donohue, To Bless the Space Between Us: A Book of Blessings

 

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/de-ruimte-tussen-ons
Twitter