Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

Het mooiste aan de bloedmaan gebeurt niet wanneer zij in haar volle glorie rood schijnt over de bevroren plas in het bos waar ik sta. Het mooiste en bijzondere gebeurt bij het weer verschijnen van het licht. Eerst heel voorzichtig en bijna onmerkbaar langs de rand, dan steeds veranderend, schuivend en in licht toe- en afnemend. Elk kort moment is weer anders. Het vraagt een telkens aanpassen van je focus, knipperen met je ogen, je hoofd een beetje opzij; je maakt steeds weer kleine bewegingen om het verschijnsel te kunnen volgen. Een continue en aandachtig aanpassen van binnen naar buiten, van buiten naar binnen.

Dat hebben de mensen die met camera’s en statieven óók naar het bos zijn getogen op deze koude ochtend niet. Die hebben aandacht voor de foto die ze willen maken, het moment dat vastgelegd moet worden. Het vraagt ook permanente aanpassing, van lichtsterkte en camera focus en ook nog een die begeleid moet worden met uitleg en bespreking. Op die manier missen ze wat ik zo bijzonder vind.

Terug thuis, door en door koud tegen de verwarming gekropen, zie ik dat ik het ook door mijn kamerraam had kunnen volgen. Maar dan ik had ik dat bijzondere gemist. En dan had ik gemist hoe helder Venus op de terugweg in mijn ogen prikte.

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/bloedmaan-2
Twitter