Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu
Stuur mij een beetje vreugde toe?

Stuur mij een beetje vreugde toe?

By on aug 13, 2017 in Blog | 12 comments

Als solitaire wandelaar werkt een grote stad altijd een beetje vervreemdend voor mij. Er is te veel gaande om mij heen, teveel te zien, te veel mensen. Het voelt overweldigend.

Ik heb een dag rust genomen in Niš. Pas toen voelde ik hoe moe ik ben. Fysiek natuurlijk, maar ook mentaal. De twee weken van lopen door een uitgedroogd landschap in een blakerende zon hebben me ingehaald. Ik weet niet zeker of het de hitte en de droogte is, of de melancholie die ik kan voelen bij de mensen met wie ik mijn kleine conversaties heb en die resoneren met mijn eigen worstelingen, maar voel me ook mentaal uitgedroogd. Ik voel me alleen en eenzaam in deze stad.

Ik realiseer me ook ineens dat ik heel veel bescherming in mijn kleurrijke zakje heb maar nauwelijks iets voor vreugde. Ik heb er op dit moment zelfs geen idee waar het te vinden en hoe dat er uit zou moeten zien. Wil je alsjeblieft een beetje vreugde mijn kant op sturen?

    12 Comments

  1. Lieve lieve Wim, de vermoeidheid speelt je parten dus! Heel begrijpelijk! En dan valt het zwaar om vreugde -laat staan geluk- te voelen.
    Ik stond gisterenochtend aan het bed van vriendin Mieke, 60 jaar, enkele uren eerder overleden. Vandaag voel ik naast het verdriet de levensvreugde door me stromen. Louter om het feit dat ‘ik ben’, gezond en wel.
    Ik stuur je een in levensvreugde verpakte zoen en een warme omhelzing. Ik wandel vandaag een stuk met je op, hand in hand! Xxxx

    • Dag lieve Marja. Het spijt me van jouw vriendin Mieke. Ja, dat is een heel ander perspectief. Dan lijkt mijn moeite en pijn maar relatief. Fijn dat je meeloopt (al zou je vandaag graag overgeslagen hebben, zie blog later). Gauw weer eens écht samen wandelen! Liefs, wim

  2. & keep on!!

    • Natuurlijk!

  3. hoi Wim

    een dikke knuffel van mij

    • Dank je Ada. Lief van je x

  4. Deze week ontving ik weer zo’n bekende en ook zo’n snel vergeten metafoor en een variatie op het Yin-Yang teken, geen licht zonder donkerte; vreugde is herkenbaaar door de pijn, plezier door de melancholie, natuurschoonheid door dorheid ect. Het is door contrast dat de vormen tastbaar en voelbaar worden en beleefd kunnen worden. Ik zend je graag heel veel levensenergie en liefde door je aderen en ook ik loop, lezend weliswaar, met je mee. Liefs, tineke

    • Oh jij loopt wel mee hoor!
      Xxx

  5. Ha Wim, een knuffel uit onverwachte hoek. IIk lees al jaren je wandelblog zonder te reageren maar na deze blog is iedere knuffel welkom ! Geeft het je joy om te weten dat jouw blogs mij altijd verrassende, prikkelende en mooie inzichten en denkmomenten opleveren ? Deze reis is dudielijk een andere, je moet diep gaan om de pareltjes voor jezelf te vinden. Wees leen beetje lief voor jezelf ! en een dikke knuffel vanuit Amersfoort.

    • Knuffels uit Amersfoort en zeker die van jou zijn van harte welkom! Dank voor je lieve woorden. En die knuffel maken we nog een keer fysiek (dat is mijn Aardse gesteldheid, ik moet t ook kunnen áánraken!). Xxx

  6. Hoi lieve stoere Wim,
    Ik heb zaterdag van mijn twee kleinzonen een bosje rode en een bosje witte rozen gekregen.
    Graag stuur ik je er van ieders een om je de vreugde en de energie te laten voelen die bloemen je kunnen geven.
    In gedachte loop ik een eindje met je mee en denk ik terug aan onze VSD tijd, wat een mooie en leerzame tijd was dat met veel Brabantse gezelligheid.
    Een dikke knuffel en behouden vaart!
    Liefs Francien

    • Oh Francien, wat lief dat je van de rozen van je kleinkinderen met mij wil delen! Dikke, dikke zoen! Xxx

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/blaas-mij-een-beetje-vreugde-toe
Twitter