Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

Vanochtend wil ik alleen maar weg, weg van die anti climax camping, weg van t rare strand. Ik loop naar De Cocksdorp, langs de mooie noorderduinen. Ik heb half de gedachte om door te steken naar Vlieland. Dat kan, maar het voelt niet goed. Het voelt als weglopen. Ik neem een tijdje rust in het lokale dorpshuis, weg van het toeristengewoel. Dan weet ik het; ik blijf en ik ga aan de westkant een campinkje zoeken. Dat geeft rust. De rest van de middag (en een deel van de avond, het campinkje ligt echt aan de andere kant van het eiland) loop ik door velden met verre gezichten en een wattige wolkenhemel. Zo is het goed.

Ik realiseer me dat ik weer teveel ‘moeten en willen’ had. Met mn blaren moest ik tóch naar Texel. Waarom niet gewoon een leuke plek zoeken en rust nemen? Ik móét niks! Dan een collega vragen iets te ‘organiseren’ waar ze geen idee van heeft. Wat weet zij van de (kleine) behoefte van een allenige wandelaar? Ik doe het me allemaal zelf aan.

Ik twijfel er niet aan dat die vriendelijke Aziatische mevrouw gisteren in haar eigen tijd en tempo in Amsterdam is aangekomen. Ik zelf ben pas vanmiddag aangekomen.

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/aankomen
Twitter