Donatie doen? Klik hier!

    language

  • Nederlands
  • English
Navigation Menu

Waar 6 uur een onrustig tijdstip is, lijkt 9 uur oplossingen te geven. Meestal kom ik om 9 uur de juiste mensen tegen, of de juiste plekken. De boer die mij een plek op zijn hooizolder geeft, het plekje aan de het meer van Killarney, The City: allemaal rond 9 uur. Op die tijdstippen kom ik ook de ‘vreemde’ mensen tegen.

Onderweg naar Bweeng, zo’n klein plaatsje op het platteland van Ierland, kom ik voorbij een huis waar de spullen uit lijken te puilen. Aan de straatkant staan twee paardjes. “Om te wennen aan het verkeer”, legt eigenaar Mick mij later uit. Want hij wil met ze op kermissen gaan staan en ze laten berijden door kinderen en zo, terwijl hij ¬†tegelijkertijd ook wat van de spullen in zijn huis wil verkopen. Hij roept mij naar binnen. Wil alles van mij weten, wil alles over zichzelf vertellen. En dat in een rap tempo. Zijn 5 honden verwelkomden mij op het erf. Twee ervan wilden mij geloof ik opeten en de andere drie waren gewoon nieuwsgierig. “Ze doen niks”, riep hij nog. Hij wil mij verder helpen op mijn reis. Ik krijg theezakjes mee, een stuk kaas, 4 gekookte eieren, bijna een halve bloedworst van een kilo maar die sla ik af, en ik mag niet weg voordat ik een boterham heb gegeten en twee koppen thee. Het is allemaal de gewoonste zaak van de wereld.

De mensen die op het oog het zonderlingst zijn of lijken, geven en delen het gemakkelijkst. De grote auto’s die je bijna van de weg drukken rijden voorbij. Die hebben ook meer te verliezen, misschien.

Killavullen, nog zo’n klein plaatsje op het platteland. Weer eerst de “oh’s” en de “ah’s” in de pub en daarna stilte. Ik besluit te overnachten in een leegstaand huis in aanbouw. Niemand die het ziet en het is er droog. Even later rijdt er een traktor het terrein op. Heeft de boer mij dan toch gezien? Hij stapt van zijn traktor en we raken in gesprek. Of ik niet toch maar beter kan kamperen, vraagt hij. Ik leg uit van de voorspelling van regen en van de boel nat mee moeten nemen. Maar als hij liever heeft dat ik kampeer, tja… Waar ik vandaan kom, wat ik doe, hoe ik mijn wandeling ervaar. Het is intussen al lang 9 uur voorbij en het wordt donker. Hij nodigt me in zijn huis uit. Hij blijkt een energie werker te zijn, hij doet veel met Reiki en Taoistische houdingen. 90% van onze ziekten komt door angst bezorgdheid, zegt hij. En daar is wat aan te doen, door een positievere en gezondere levenshouding aan te nemen. Hij kan nog niet leven van zijn praktijk, de kalveren moeten het voor zeker 50% doen. Hij had een melkveebedrijf, maar dat was te intensief vond hij. Nu zijn er de kalveren en een aangepaste levensstijl. Zijn vrouw brengt echter het leeuwendeel van de inkomsten binnen met haar baan als verpleegster in het ziekenhuis van Limerick.

Hij wil mij leren hoe de wichelroede te gebruiken. Zijn grootvader had die gave, onder andere. Niet iedereen keek daar positief naar. In andere tijden was zijn hij vast en zeker voor ‘ black magician’ uitgemaakt. Nu is hij gewoon ‘vreemd’. Zijn klanten komen dan ook niet uit het dorp, zegt hij.

We gaan naar de pub die avond. We delen veel van onze ervaringen en inzichten. De volgende ochtend na het ontbijt zwaaien ze me uit. “Hoe wist je nou dat ik in dat huis zat?”, vraag ik hem nog bij het weggaan. “Dat wist ik gewoon”, zegt hij met een klein lachje. Zijn zwarte hond loopt nog minstens 15 km met mij mee die ochtend.

 

    3 Comments

  1. Heej Wim,

    bedankt voor dit mooie verhaal , je neemt mij mee..
    Ook verrekte hendig, de plaatsnamen, via google earth weet ik toch waar je zoal rond hangt.

    Groet ga door!! Peter

    • Ha peter! Dank je wel. En google earth is niet nodig, de stippen staan er inmiddels ook.
      Groeten
      wim

  2. Mooie verhalen!

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Follow by Email
Facebook
Google+
https://www.beinginmotion.eu/21-00-uur-vreemd-heid
Twitter